Mijn ego; een soort overlevingsmechanisme

Sergio’s ego voerde vroeger de regie in zijn leven. Doordat hij zijn angsten en twijfels niet kon herkennen, gingen relaties met familie, vrienden en vriendinnen kapot. Nu brengt hij zijn ego in balans, door het te erkennen en te accepteren. Want dat is de sleutel tot het bevrijden van zijn ego. 

Toen ik hoorde dat mijn tante ziek was, gaf ik mezelf een missie: ik moest en zou haar helpen. Nachtenlang zat ik achter mijn laptop en boeken over helende voeding te lezen. Onderzoekend en vastberaden over de mogelijkheden om haar genezing te bespoedigen. Ik kocht verse sappen, quinoa, amandelmelk, druiven, appels, sinaasappels, zwarte bessen en vitaminepillen voor haar. Ik werd bedankt voor de moeite, maar ze wilde geen gebruik maken van mijn hulp. Ze kreeg van de familie oso dresi opgestuurd, die ze uitprobeerde. En ze had vrede met haar lot. Was ik kwaad? Nee – ik was er kapot van. Mijn ego was gekrenkt. Ze konden van mij allemaal de piep krijgen. Ik had er moeite mee dat ze ziek was. En daarbovenop vond ik het erg dat ze mijn visie niet deelde. In gedachte zag ik mezelf als de hulpverlener van mijn tante. Ik was wel even iets belangrijks vergeten te vragen; of ze mijn hulp wel wilde. 

Dit is trouwens niet de eerste keer dat mijn ego de overhand nam. Ook een relatie is stukgelopen daardoor. Mijn ego vertelde mij dat het niet aan mij lag, en deze gedachte wilde ik graag in stand houden. Het gevolg was dat ik niet kon inzien dat ook ik een aandeel had in de relatie. Ik weigerde te communiceren. Mijn gedachten hadden als het ware een valse zelf gecreëerd; ik ben goed, het ligt niet aan mij. Hierdoor was ik de echte innerlijke connectie kwijt met mezelf en met haar. Ondanks dat ik wist dat we er wat aan konden doen, was mijn ego groter dan mijn liefde voor haar. Mijn ego heeft mij op het verkeerde been gezet, omdat ik me er niet bewust van was. Hoewel de dingen lopen zoals ze lopen ben ik toch wel een beetje teleurgesteld in mezelf. Ik had het beter aan kunnen pakken, maar mijn ego stond onder druk.

Met het uitbrengen van zijn nieuwste album vertelt Jay-Z, samen met zijn vrienden Will Smith en Anthony Anderson, over zijn ego. En in welke mate het zijn privéleven en carrière beïnvloedt. Ik had nooit verwacht dat zulke grote sterren zo openlijk zouden praten erover. Jay-Z vertelde bijvoorbeeld dat zijn ego er bijna voor zorgde dat zijn relatie stuk ging. Hij zegt dat zijn onvolwassenheid heeft geleid tot de miskraam van zijn vrouw. Zijn onvolwassenheid was volgens hem weer te herleiden naar zijn ego. Ja, ik herken mezelf in zijn verhaal.

Nadat ik me heb ingelezen over ‘ego’ kan ik zeggen dat het gedachten zijn, die voortkomen uit angst, twijfel en gewoontes die ik heb ontwikkeld in mijn leven. Een soort overlevingsmechanisme, die mijn ziel beschermd om mij te helpen mijn lichaam te beschermen. Nu ik weet hoe het ego werkt, kan ik het steeds beter herkennen. En elke keer wanneer ik weer iets doe uit angst of twijfel, denk aan mijn ego als het ‘mannetje met de hoorns’ op mijn schouder. Voel ik me aangevallen door iemand? Ben ik mijn standpunten heftig aan het verdedigen? Maak ik drama en blijf ik daarin te lang hangen? Als het antwoord ja is, dan is het een teken dat mijn ego de regie voert. Wanneer ik nu in een moeilijke situatie terecht kom met mijn vriendin, betrap ik mezelf erop om te vervallen in oude patronen: mezelf afsluiten en leven in mijn eigen wereld. Maar dat zet ik me ertoe om te luisteren, door niet overal op te reageren. En als ik wel reageer, dan geef ik positieve feedback. En sorry zeggen gaat mij nu makkelijker af. Het positieve eraan is, dat vanaf het moment dat ik bereid was om eraan te werken, ik mijn ego in balans kon brengen. Mijn ego staat niet meer onder druk en ik voel me er heel comfortabel bij.

Als je het mij vraagt is het ego niet iets om te veroordelen of om tegen te vechten. Want ik geloof dat hoe harder je tegen iets vecht, hoe harder het terugvecht, hoe moeilijker het is om het los te laten. En dan ben je nog verder van huis. Mijn ego is deel van wie ik ben. Ik erken het en ik accepteer het. Ik streef ernaar om mezelf compleet te kunnen omarmen. Want alleen zo kom ik dieper in mijn vertrouwen en mijn hartenergie. Dat is de sleutel tot bevrijding van mijn ego. 

Sergio Chin (Paramaribo, ’80) woont in Rotterdam. Zijn tante is kort na haar ziekbed overleden. En ze is vredig heengegaan. Op zijn vorige twee persoonlijke verhalen, op gesontusranang.nl, heeft hij al veel reacties gehad. Dit geeft hem de motivatie om meer te schrijven. “Het idee dat ik mijn verhaal deel met anderen, heeft toch wel iets magisch,” aldus Sergio. Reageren op zijn artikel? Dat kan hieronder in de commentbox. 

 

 

 

Deel dit artikel